Аля СІДАРОВІЧ. Дыягназ для мэдыцыны... Альбо падказкі лекарам

Гэты нумар “Arche” мусіў стацца для ўсіх нас (чытачоў) неблагім калядным падарункам і акурат добраю чытанкай у цягніках-аўтобусах для тых, хто выбіраўся зімовымі сьвятамі на бацькаўшчыну… Выбар тэмы — мэдыцына — заслугоўвае подзіву й ухваленьня за мужнасьць. Але падарунак атрымаўся… салодкі.

Тэма не анансавалася ў папярэдніх нумарах, мо гэта й ёсьць прычына сьціпласьці падарунка й станчэлага выданьня: каб ідэя стварэньня Мэдыцыны была вядомая загадзя, мажліва, знайшліся б дасьціпныя скрыптары, ахвочыя паразважаць наконт праблемы спаронаў, эўтаназіі ці СьНІДу ў Беларусі. Я не кажу пра праблему наступстваў аварыі на Чарнобыльскай атамнай станцыі: варта падумаць увогуле пра асобнае выданьне з назваю “Чарнобыль” — а менавіта пра мэдыцынскі часопіс, бо, каб па-сапраўднаму дбаць аб здароўі, трэба пазбавіцца цнатлівасьці ў стаўленьні да хваробы.

Я хачу думаць, што рыхтаваўся сюрпрыз… сьпіс 100 хваробаў Беларусі ў ХХ ст. — на што й на каго хварэлі мы ў мінулым стагодзьдзі. Калі б рэдакцыя часопіса спыталася пра тое ў чытачоў, нумар атрымаўся б дакладна не такі худы — чытаць і складаць сьпісы хваробаў, спрабуючы спазнаць сябе, цікавей, чымся пералічваць 100 лепшых кніжак на пыльных паліцах.

Каб тэма МЭДЫЦЫНА не была абвешчаная тэмаю апошняга “Архэ”, не было б і гэтага тэксту. Таму я сьпяшаюся падзяліцца з Вамі нечакана новымі ўражаньнямі ад наведваньня лекара Булгакава-Дынько (кажу наперад, каб было ўсё зразумела, часопіс Архэ — гэта мая ўлюбёная чытанка): зьнямоглых ад недахопу ёду й татальнага недаверу перад дыктатарамі й палітыкамі крэціністых беларусаў тут лекуюць без хірургічнага ўмяшальніцтва, ня губляючы часу на высьвятленьне адносінаў Вашых “дзьвюх душ”, Вам загавораць зубкі й болечкі з рожаю старажытнымі сагамі. Але показкі ЯнаКакупалы ня могуць замяніць проста неабходныя тут тэксты сп. Варывоцкага й дзядзькі Фуко.

Зрэшты, што такое тэма нумару часопісу — толькі адзін радок на вокладцы… непралічаная магчымасьць несупадзеньня засягу пачаканьня адной чытачкі й рэдактарскага імунітэту.

Зьямо часначку — пагартаем заўтра “Навінкі” дзядзькі Канавальчыка… а сьверб у глуздах пераб'е выкладнік філязофіі.

Жан Бадрыяр. Пра нігілізм

Аля Сідаровіч.
Дыягназ для мэдыцыны...

Рэцэнзыі